Piąty tom serii Musica Revelata prezentuje Potpourri B-dur op. 12 na fortepian i orkiestrę Franciszka Lessla.
Około 1809 roku, po około dziewięcioletnim pobycie w Wiedniu, Franciszek Lessel (c. 1780–1838) powrócił na stałe do kraju. Wzrost nastrojów patriotycznych wywarł istotny wpływ również na postawą twórcza Lessla. Narodowy charakter jego dzieł najłatwiej dostrzec w Śpiewach historycznych do słów Juliana Ursyna Niemcewicza (1758–1841), wydanych w 1816 roku Polski idiom muzyczny wyraźnie zaznacza się także w wielu innych utworach Lessla. Jednym z nich jest Potpourri B-dur op. 12 na fortepian i orkiestrę. Niedawne odnalezienie egzemplarza kompletu partii instrumentalnych dało możliwość przygotowania pełnej edycji dzieła.
Potpourri B-dur zostało przeznaczone na fortepian z towarzyszeniem orkiestry w składzie: flet, dwa oboje lub klarnety, dwa fagoty, dwie waltornie, dwie trąbki, kotły, trójkąt oraz I i II skrzypce, altówki, wiolonczele i kontrabasy. Na podstawie numeru wydawniczego pierwodruku (1698) oraz reklamowych ogłoszeń prasowych wiadomo, ze utwór wydano miedzy sierpniem 1812 a marcem 1813 roku5, co pozwala uznać dzieło Lessla – m.in. obok kompozycji Louisa Spohra (1784–1859), Ferdinanda Riesa (1784–1838) i Carla Marii von Webera (1786–1826) – za jedno z pierwszych symfonicznych potpourri w europejskiej literaturze muzycznej i najprawdopodobniej pierwszą w historii wielkoformatową fortepianową fantazję na tematy narodowe.
Utwór opracował i opatrzył komentarzem Jakub Skrzeczkowski, absolwent Instytutu Muzykologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Zeszyt w formie PDF można pobrać bezpłatnie w zakładce Publikacje, wersja papierowa opracowania jest dostępna w wydawnictwie Sub Lupa.